خداوندا

تو همه وما هیچ سخن این است بر ما مپیچ.

 

 به کجا چنین شتابان؟


گون از نسیم پرسید

 
دل من گرفته زینجا , هوس سفر نداری؟


ز غبار این بیابان؟


همه آرزویم اما.... چه کنم که بسته پایم....


به کجا چنین شتابان؟

به هر آن کجا که باشد بجز این سرا سرایم

 سفرت به خیر اما

تو دوستی خدا را


چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی


به شکوفه ها به باران

 

 

برسان سلام ما را 

 دکتر شفیعی کدکنی

 

نوشته شده در شنبه ۱۳۸٧/٩/٢ساعت ٧:٤٠ ‎ق.ظ توسط نرسیس نظرات () |

Design By : nightSelect.com